Wydajność procesu kruszenia i przesiewania zależy bezpośrednio od parametrów nadawy i konfiguracji linii. Wielkość materiału wejściowego, jego twardość i abrazyjność, zawartość zbrojenia oraz udział frakcji drobnej wpływają na obciążenie kruszarki, przepustowość układu i zużycie elementów roboczych. Ta sama kruszarka osiągnie inne parametry pracy przy czystym betonie, a inne przy betonie silnie zbrojonym lub materiale zanieczyszczonym piaskiem. Poniżej omawiamy najczęstsze błędy obserwowane w procesach przetwarzania materiałów budowlanych oraz ich wpływ na wydajność pracy i jakość produktu końcowego.
1. Dobór kruszarki bez dokładnej analizy materiału
Rodzaj materiału znacząco potrafi zmienić warunki pracy maszyn. Podczas kruszenia asfaltu wzrost temperatury sprzyja przywieraniu materiału do powierzchni roboczych szczęk, pogarszając przepływ nadawy przez komorę i wpływając na stabilność procesu. Innym przykładem jest kruszenie kamienia o wysokiej abrazyjności, które przyspiesza zużycie elementów roboczych, co należy uwzględnić przy ocenie kosztów eksploatacyjnych. W przypadku betonu zbrojonego duża ilość stali może ograniczać przepustowość, z kolei w materiale rozbiórkowym dodatkowym problemem może być ziemia, drewno, tworzywa sztuczne i inne zanieczyszczenia, które wymagają oddzielenia przed dalszym przetwarzaniem. Dlatego przy doborze technologii należy uwzględnić nie tylko rodzaj materiału, ale również jego skład, poziom zanieczyszczeń oraz właściwości wpływające na przebieg procesu.
Przeczytaj również: Jak dobrać zestaw maszyn do recyklingu betonu, gruzu i asfaltu na placu budowy?
2. Pomijanie zbrojenia i zanieczyszczeń w nadawie
Gdy gruz betonowy zawiera dużą ilość zbrojenia, o szybkości procesu decyduje nie tylko wydajność kruszarki, ale również skuteczne oddzielenie i odprowadzenie stali. Należy więc uwzględnić pracę separatora oraz transport materiału na kolejnych etapach linii. W sytuacji, gdy nadawa zawiera dużo piasku lub drobnej frakcji, warto zadbać o oddzielenie jej przed rozpoczęciem kruszenia. Dzięki temu do komory kruszarki trafi przede wszystkim materiał wymagający rozdrobnienia, co pozwoli zmniejszyć niepotrzebne obciążenie sprzętu. W modelu Keestrack B3 odpowiada za to scalper wstępny, natomiast kruszarka B4 wykorzystuje niezależny, dwupokładowy pre-screen. Przy większym udziale frakcji drobnej odsianie można wykonać na osobnym przesiewaczu skalpującym np. Keestrack K4, ustawionym przed kruszarką
3. Nierównomierne podawanie materiału do kruszarki
Na wydajność kruszenia duży wpływ ma sposób zasilania maszyny. Podawanie dużych partii materiału z przerwami powoduje zmienne obciążenie i utrudnia utrzymanie stabilnych warunków pracy. Znacznie lepszy efekt daje ciągły, równomierny załadunek i utrzymywanie odpowiedniego poziomu materiału w komorze kruszenia. W praktyce przy omawianych zastosowaniach dąży się do zapełnienia komory na poziomie około 80% jej pojemności. Nie jest to jednak wartość, którą należy stosować automatycznie dla każdej maszyny i każdego materiału. Optymalne wypełnienie zależy od konstrukcji kruszarki i charakterystyki nadawy. Rolą operatora nie jest więc podanie do maszyny maksymalnej ilości materiału w możliwie krótkim czasie, lecz utrzymanie stabilnego zasilania odpowiadającego możliwościom całego układu.
4. Brak jasno określonego produktu końcowego
Przed wyborem kruszarki i przesiewacza należy określić wymaganą wydajność oraz parametry produktu końcowego- przede wszystkim stopień uziarnienia oraz w zależności od zastosowania, kubiczność ziarna. Samo ustawienie kruszarki nie określa bezpośrednio uziarnienia całego produktu. Wpływają na nie również właściwości nadawy, sposób prowadzenia procesu i klasyfikacja na przesiewaczu. Przykładowo, jeżeli wymagane są dwie frakcje, materiał po kruszeniu należy rozdzielić na przesiewaczu, a nadziarno w razie potrzeby zawrócić do kruszarki.
5. Źle dobrane przesiewanie
Przesiewanie wstępne oddziela drobną frakcję jeszcze przed kruszeniem, dzięki czemu nie trafia ona do komory kruszarki i nie obciąża procesu. Po rozdrobnieniu materiał jest przesiewany i dzielony na wymagane frakcje, co pozwala uzyskać produkt o określonym uziarnieniu. W tym zastosowaniu doskonale sprawdzą się przesiewacze marki Zemmler z technologią podwójnego bębna, umożliwiającą uzyskanie trzech frakcji w jednym procesie. Przesiewacz bębnowy MS 3200 to kompaktowy model przeznaczony m.in. do recyklingu i zastosowań budowlanych. MS 5200 oferuje większą przepustowość i powierzchnię przesiewania, natomiast gąsienicowy MS 6700-R jest największym przesiewaczem w ofercie Zemmler, przeznaczonym do procesów wymagających wysokiej wydajności.
W kruszeniu i przesiewaniu materiałów budowlanych liczy się cały proces
O wydajności całej linii technologicznej decyduje etap o najniższej przepustowości. Ograniczeniem może być podawanie materiału, separacja zbrojenia, przesiewanie lub odbiór gotowych frakcji. Dlatego poszczególne urządzenia powinny być skonfigurowane pod kątem wydajności całego procesu. Prawidłowy dobór kruszarki i przesiewacza zaczyna się od analizy nadawy oraz określenia wymagań dotyczących produktu końcowego. Aby uniknąć opisanych wcześniej błędów, przed wyborem urządzeń należy określić:
- rodzaj i wielkość materiału,
- twardość i abrazyjność,
- zawartość zbrojenia i zanieczyszczeń,
- wymaganą wydajność,
- oczekiwane uziarnienie i kształt ziarna,
Kluczowe jest dopasowanie całego układu do rzeczywistych warunków pracy. Większa maszyna nie zwiększy wydajności, jeśli ograniczeniem pozostaje duża zawartość zbrojenia w betonie, zanieczyszczona nadawa czy nierównomierny załadunek komory kruszenia. Dlatego wszystkie urządzenia robocze należy dobierać jako elementy jednego procesu technologicznego. Glomak Polska oferuje kompleksowe rozwiązania w zakresie kruszenia, przesiewania i recyklingu materiałów budowlanych- od doradztwa i doboru odpowiedniej konfiguracji, przez dostawę i uruchomienie maszyn, po wsparcie techniczne i opiekę serwisową.
